Υπάρχει η Γιάλοβα που εμφανίζεται στα τουριστικά άρθρα, και υπάρχει αυτή που ζούμε εμείς. Η Βοϊδοκοιλιά είναι πραγματικά τόσο όμορφη, η λιμνοθάλασσα πραγματικά έχει φλαμίνγκο αλλά οι καλύτερες στιγμές εδώ έρχονται από τη χρονική στιγμή, από το να ξέρεις προς τα πού να κοιτάς, από το να βρίσκεσαι κάπου στη σωστή ώρα.
Αυτά λέμε στους ανθρώπους που μας ρωτάνε στα σοβαρά. Όχι η τυπική λίστα. Η αληθινή.
Η πιο όμορφη παραλία της περιοχής γίνεται σχεδόν ιδιωτική το πρωί. Στις 10:00 έχει κόσμο. Το μεσημέρι το καλοκαίρι είναι γεμάτη.
Πριν τις 08:00, μπορεί να τη μοιραστείς με δύο-τρία άτομα — αυτά που έβαλαν ξυπνητήρι και μπήκαν από το μονοπάτι της λιμνοθάλασσας στο μισοσκόταδο. Η λιμνοθάλασσα στο μονοπάτι αντικατοπτρίζει τον ουρανό. Το ωμέγα της παραλίας εμφανίζεται μπροστά σου και μοιάζει, αληθινά, σαν προσωπική ανακάλυψη.
Πήγαινε το πρωί. Νωρίς. Πάρε καφέ από το Martin’s πριν φύγεις.
Η ποδηλατική διαδρομή 8–10 χλμ κατά μήκος της Λιμνοθάλασσας Γιάλοβας είναι καλή οποιαδήποτε ώρα. Το σούρουπο είναι το κάτι άλλο.
Φλαμίνγκο τρέφονται στα ρηχά — αμέριμνα, αδιάφορα αν τα κοιτάς. Το μονοπάτι είναι επίπεδο και ήσυχο. Σχεδόν χωρίς αυτοκίνητα.
Ξεκίνα γύρω στις 18:00–19:00 το καλοκαίρι, λίγο νωρίτερα την άνοιξη και το φθινόπωρο. Με ποδήλατο ή e-bike — και τα δύο από το Martin’s Rentals. Πάρε κάτι να πιεις και κανένα συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Η Πύλος τη νύχτα είναι μία από εκείνες τις μικρές απολαύσεις που κανείς δεν αναφέρει. Η πόλη ησυχάζει μετά το δείπνο, και στις 22:00 η Πλατεία Τριών Ναυάρχων — συνήθως ζωντανή — κατακάθεται σε κάτι πιο δικό της.
Το Νιόκαστρο είναι φωτισμένο. Το λιμάνι ήσυχο. Μερικά τραπέζια με ανθρώπους που δεν βιάζονται. Παράγγειλε ένα γλυκό — γαλακτομπούρεκο ή τοπικό παγωτό — και κάθισε δίπλα στο νερό.
15 λεπτά με σκούτερ από τη Γιάλοβα. Ο δρόμος πίσω τη νύχτα μέσα από τους σκοτεινούς παράκτιους λόφους είναι εξαιρετικός.
Σχεδόν κανείς δεν πηγαίνει στη Σφακτηρία και είναι πραγματικά απορίας άξιο. Η βαρκάδα από το λιμάνι της Πύλου παίρνει λίγα λεπτά. Το νησί φυλάει την είσοδο στον Κόλπο του Ναυαρίνου. Το 425 π.Χ., ένας Αθηναίος στρατηγός ονόματι Κλέων έπιασε σε παγίδα μια ομάδα Σπαρτιατών οπλιτών στο νησί και παραδόθηκαν — ένα γεγονός που συγκλόνισε τον αρχαιοελληνικό κόσμο επειδή οι Σπαρτιάτες απλώς δεν το έκαναν αυτό. Ο Θουκυδίδης το αναλύει για σελίδες.
Δεκατέσσερις αιώνες αργότερα, ο κόλπος γύρω του φιλοξένησε τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου (1827), όπου ο συμμαχικός στόλος κατέστρεψε τον Οθωμανο-Αιγυπτιακό και ουσιαστικά έκρινε την έκβαση της Ελληνικής Επανάστασης. Υπάρχουν μνημεία στο νησί.
Είναι ήσυχο. Είναι δραματικό. Είναι δεκαπέντε λεπτά από το χωριό και σχεδόν κανένας τουρίστας δεν πηγαίνει εκεί. Πήγαινε.
Τον Οκτώβριο — και μερικές φορές μέχρι τον Νοέμβριο — τα φλαμίνγκο επιστρέφουν στη Λιμνοθάλασσα Γιάλοβας. Συγκεντρώνονται στα ρηχά νερά πίσω από την παραλία. Μπορείς να κολυμπάς στη θάλασσα και να γυρνάς να κοιτάς μια αγέλη φλαμίνγκο να στέκονται τριάντα μέτρα πίσω σου στη λιμνοθάλασσα.
Είναι μια από εκείνες τις στιγμές που σε κάνουν να σταματάς στη μέση της κολύμβησης και απλώς να κοιτάς. Άγρια φλαμίνγκο, ελληνική θάλασσα, φως Οκτωβρίου. Μερικά πράγματα δεν χρειάζονται εξήγηση. Χρειάζονται μόνο να τα ζήσεις.
Το Ντιβάρι είναι προσβάσιμο με ποδήλατο από τη Γιάλοβα — η διαδρομή της λιμνοθάλασσας περνά ακριβώς από εκεί.
Η απευθείας διαδρομή για τη Μεθώνη από τη Γιάλοβα είναι απλή. Ο παράδρομος είναι καλύτερος.
Αντί να πάρεις τον κεντρικό δρόμο νότια, κατευθύνσου προς τα Φιλιατρά και διέσχισε τους μικρότερους δρόμους που τρέχουν ανάμεσα στις ελιές. Χωριά χωρίς τίποτα να σου πουλήσουν. Ηλικιωμένες γυναίκες στις αυλές. Φως μέσα από τα δέντρα. Μηδενική κίνηση.
Παίρνει περισσότερο. Αυτός είναι ο σκοπός. Το Βενετικό κάστρο της Μεθώνης στο τέλος — τεράστιο, περικυκλωμένο από θάλασσα, χτισμένο και ξαναχτισμένο σε τέσσερις αιώνες — ανταμείβει σωστά το ταξίδι.
Ιδανικά με σκούτερ και χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα. Νοίκιασε ένα από το Martin’s, γέμισε το ρεζερβουάρ, και ξεκίνα την εξερεύνηση σου.
Οι περισσότερες από αυτές τις στιγμές χρειάζονται σκούτερ, ποδήλατο ή απλώς νωρινό ξεκίνημα. Η Martin’s Rentals ανοίγει νωρίς για έναν λόγο — για να είσαι στη Βοϊδοκοιλιά πριν τον κόσμο, στο μονοπάτι της λιμνοθάλασσας στο σούρουπο, και πίσω έγκαιρα για βραδινό.